آنتونن آرتو

آنتونن آرتو Antoine Marie Joseph Artaud نویسنده، شاعر ، مقاله‌نویس بازیگر کارگردان تئاتر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.

همه‌ی نوشته‌های آرتو به‌صورت اول‌شخص و همچون خطابه‌ای است که حاصلِ اختلاطِ آواهایی جادویی و توصیف‌های استدلالی منطقی است.

آرتو نظریه‌پرداز تئاتر شقاوت است او نظریاتش را در این مورد در کتاب تئاتر و همزادش منتشر کرده است.

آرتو در سینما نیز فعالیت محدودی داشت. از فعالیت‌های شاخص او می‌توان به بازی در فیلم مصائب ژاندارک و فیلمنامه فیلم صدف و مرد روحانی اشاره کرد.

آرتو در فیلم مصائب ژاندارک

بخشی از خطابه­ ی آرتو در کتاب فرهنگ، تئاتر و طاعون که داره یک شهر طاعون زده رو توصیف می کنه، شهری که نزدیک به لندن زمان الیزابت و ژاکوبین هاست وقتی در محاصره ی طاعون بوبونیک بوده است:

“با شیوع طاعون در هر شهری، دیگر نه سازمانی برای حفاظت از خیابان ها و معابر عمومی هست و نه ارتشی و نه پلیسی و نه شهرداری ای ؟ دستانی که هنوز فونی دارند، هیمه هایی برای سوختن اجساد مي افروزند. هر خانواده، میخواهد همه ی آنشی خاص خود داشته باشد و جنازه ی کسانش را جداگانه بسوزاند، آنگاه به سبب کمبود چوب و جا و آنش خانواده ها در اطراف توده های هیزم نعش سوزی، به نزاع مي پردازند و سپس همه می گریزند، زیرا شمار اجساد بسیار افزون شده است و دیری نمی گذرد که کوچه ها و خیابانها از اجساد مردانی که بر هم نوشته شده، همچون اهرام در حال فروریختن اند و جانوراني اجما د کناری را می جوند، بوی تعفن اجساد برمی خیزد چون شعله در هوا و پشته یا اجساد همه ی راه ها را می بندد، آنگاه در خانه ها باز می شود و طاعون گرفته های هذیان گو با ذهنی انباشته از تخیلات دهشتناک، فریاد کنان و زوزه کشان در کوچه ها و خیابان ها می پراکنند”